Terwijl Chopin de romantische componist bij uitstek is, heeft hij nooit, zoals bijvoorbeeld Schumann of Grieg, zogeheten programmamuziek geschreven, waarin een met name genoemd verhaal of een ander buitenmuzikaal gegeven werd verklankt.

Zijn muziek heeft altijd abstracte titels, zoals etude, sonate, mazurka, ballade, of prelude.

De preludes van Chopin worden wel gezien als een ‘schetsboek’, korte stukken, soms van minder dan een minuut, waarin een bepaalde muzikale gedachte is genoteerd. Ze zijn ontstaan tijdens het verblijf van Chopin en zijn veeleisende maîtresse George Sand op Mallorca in 1838. De ordening naar toonsoort heeft hij pas later aangebracht toen een en ander voor uitgave gereed gemaakt moest worden.

.

De preludes zijn geen ‘Präludien’ à la Bach, waarop bijvoorbeeld een fuga of een reeks dansen volgt. Deze preludes moeten meer als stemmingsstukken gezien worden. Wat Chopins opus echter gemeen heeft met het Wohltemperierte Klavier van Bach – behalve het gegeven dat elke majeur- en mineur toonsoort behandeld wordt – is dat het alle uithoeken van de menselijke ziel doorzoekt, van berusting tot woede, van doodsverlangen tot uitbundige vrolijkheid. En daarbij verrijkt hij ook nog eens de pianomuziek met nooit eerder gehoorde klanken en technieken.

Daniël van der Hoeven speelt deze preludes op zaterdag 24 november. Kom luisteren hoe deze veelbelovende pianist deze gevoelens ten gehore brengt.