Er zijn in Bachs leven twee perioden aan te wijzen die in aanmerking komen voor het ontstaan van dit werk. De eerste is zijn tijd in Cöthen. Aan het Calvinistische hof van Leopold von Anhalt-Köthen mocht geen kerkmuziek klinken, zoals die in de Lutherse traditie gebruikelijk was. Voor het schrijven van orkestmuziek was er echter ruimte genoeg.

Een andere mogelijk periode is de tijd dat Bach al een aantal jaren in Leipzig werkte en de leiding van het Collegium Musicum op zich nam. Hoe het ook zij, het dubbelconcert is een bijzonder werk.

De inzet alleen al: binnen twee-en-halve maat hebben we van de twaalf tonen in het octaaf er al tien gehoord!

.

Bach behandelt de solopartijen volkomen gelijkwaardig, zowel in het eerste stuwende deel, maar niet minder in het innige Largo dat daarop volgt. Het slotdeel, waar de solisten erg dicht achter elkaar aan rennen is wellicht het meest virtuoze. Maar het wordt nergens banaal.

Virtuositeit is voor Bach geen doel, maar een middel om zijn muzikale ideeën van polyfonie als ‘een beschaafd gesprek tussen een aantal heren’ tot klinken te brengen.

Lisa Jacobs en The String Soloists spelen dit werk van Corelli op zaterdag 15 december 2018.